ğerîler çiçek açıp bağçada
men daha uşağam
bülmenem ğayınlığ nedir
kepenekler qavalaram
bülmenem düşman nedir

Edip Toprak
(özgün fotoğraf: ali dağer)

Nihayet sitemize kavuştuk!!!

Sansür kurbanı sitemize girmeye çalışan adsl kullanıcıları 17 Ağustos 2007 tarihinden beri şu uyarıyla karşılaşıyordu:

T.C. Fatih 2.Asliye Hukuk Mahkemesi 2007/195 Nolu Kararı gereği bu siteye erişim engellenmiştir.

Yasak an itibariyle kalkmış bulunuyor. Herkesin gözü aydın!

Kardanadam yapmayı hiç sevmedim ben aslında. Üstelik bizim oralarda pek kardanadam da yapılmaz. Herhalde karın çokluğundandır ya da karı bir oyun aracı olarak yeterli mâsumlukta bulmaz insanlarımız. Hatta çocuklar bile, evet evet çocuklar bile…

Kar kristallerini ilk farkettiğim günü anımsadım şimdi. Okuldan eve dönerken gocuğumun omuz kısmına düşen kar tanelerinin erimesi sırasında kendimce müthiş birşey farkettim. Kar tanesi öyle toparlak, gelişigüzel bir şekle sahip değildi. Acaip örgülü, çizgileri, hatları olan muazzam bir varlıktı. En azından omuzuma düşen kar taneleri böyleydi. ‘O günden sonra karın anlamı benim için değişti’ desem kocaman bir yalan üretmiş olurum. Kristal yapıları da olsa kar bildiğimiz kardı işte. Yani yine cızmamın içine sızıyor, ayağımı ıslatıyor, beni üşütüyor, okul yolumu kapatıyordu.

Bir de kış boyu geçirdiğim onca hastalığın müsebbibi yediğim kardan başka birşey değildi. Kar yemek aslında herkesin doğal hakkı. Amma dikkati elden bırakmamak lâzım, dozunu bir kaçırdı mı yataklara düşmek neymiş, gösterir adama.

Büyüklerin kar yiyişi daha bi güzel. Çünkü onlar alelâde bir şekilde yapmazlar bu işi. Önce karın tazesini, temizini bulmak için bir süre gezinirler. Gezinmek istemeyenler ise bu işi genellikle güvendikleri bir çocuğa yaptırır. (Nenemin kar için beni gönderdiğini hatırlıyorum meselâ) Sonra getirilen kar bir tevşiye doldurulur ve içine pekmez boca edilir. Karın yeni giydiği renk elbisesini tahmin ediyorsunuzdur…. Mümkünse kış güneşinin ısıttığı balkonda oturulup, kaşıklanarak afiyetle yenir.

Eskimolar, karın değişik halleri için 20′den fazla sözcük kullanıyormuş. Biz kaç sözcük kullanıyoruz diye merak ettim.
Şimdi bakalım,

qar: kar, genel anlamda.

şilope: sulu kar, vıcık vıcık hali için…

quri qar: kuru kar, [biraz bana ait bir kavram] yerdeki kar katmanının üst kısmı donmuştur. Kar, üzerinde batmadan yürünülebilinir hale gelmiştir. Özellikle soğuk gecelerdeki kar bu durumdadır.

Şimdilik aklıma gelenler bunlar. Ağustos ayında, hele hele küresel ısınmanın bu denli gündemde olduğu günlerde ancak bu kadar oluyor işte. Neyse, kış günlerine ömrüm yeter de çıkarsam, kar için kullanılan ifâdelere eklemeler yaparım inşallah.

Edip Toprak

Okula geç kaldım değil mi?

“37 Uses for a Dead Sheep”
“Ölmüş Bir Koyunu Değerlendirmenin 37 Yolu”

İngiliz yönetmen Ben Hopkins’in belgesel filmi, özellikle bizim insanlarımızın içini ısıtacak görsel bir anlatım sergilerken, gerisinde tatlı bir tebessüm de bırakıyor.

2006 yılında, Berlin Film Festivali’nde ‘Forum’ bölümünde ilgiyle karşılanan ve Caligari Özel Ödülü de alan yapım, asıl başarısını Kanada’da yapılan Hot Docs Uluslararası Belgesel Film Festivali’nde ‘En İyi Belgesel Film Ödülü’nü kazanarak gösterdi.

Yönetmen Ben Hopkins, son 10 yıl içinde Orta Asya’dan gelmiş küçük sayılabilecek bir topluluk hakkında belirsiz bir gerçeği ele alıp, farklı bir anlatım yolu seçerek etnografik bir belgesel çekmeyi başarmış.

Film, şu an Türkiye’de Erciş‘de soylarını devam ettiren Pamir Kırgızları’nın yakın tarihini anlatmak için dramatik sahnelerin eşliğinde çekilmiş sıradışı bir belgesel.

Kırgızların zorlu yolculuğu

19. yüzyılın sonunda, Ruslar ve İngilizler tarafından, Rus İmparatorluğu ile İngilizlerin idaresi altındaki Hindistan arasında bir tampon bölge olarak kurulan Afganistan, Kırgızların ülkesini Rus, Çin ve Afgan Pamir’i olarak üçe ayırdı. Komünizme her zaman karşı çıkan Kırgızlar önce Çin’e sığındılar, Çin’de Mao’nun iktidara gelmesiyle tekrar Afgan Pamir’ine geri dönmek zorunda kaldılar. 1978′de Sovyetler’in Afganistan’ı işgal etmesiyle de bütün kabile 30 bin baş hayvan ile dağları aşarak Pakistan’a kaçtı.

Sıcak iklime dayanamayan çok sayıda Kırgız ölünce, liderleri Hacı Rahman Kul birçok ülkeye mektup yazarak sığınma hakkı istedi.Dört yıl sonra aynı hafta içinde hem Alaska’dan hem de Türkiye’den olumlu yanıt aldılar. Türk kökenli olan, Türkçe’ye yakın bir dil konuşan Müslüman Kırgızlar Türkiye’yi tercih ettiler ve 1982′de uçaklarla Türkiye’ye getirilerek Van’ın Erciş ilçesine yerleştirildiler.

Çekilen filmde Rus askerlerini Van Devlet Tiyatrosu oyuncuları canlandırdı. Kırgızlar ise hem kendilerini hem de atalarını oynadılar. Hayvancılıkta son derece usta olan Kırgızlar, bir koyundan yararlanmanın 37 farklı yolunu bilmelerine karşın yetişen yeni nesil eğitimi önemseyerek büyük kentlere gitmeyi tercih ediyor. Mesela İstanbul’da internet kafe açmayı düşünen genç bir Kırgıza göre Ulupamir Köyü 30 yıl içinde tamamen terk edilecek.

Bizim “fetir” ne olmuş?

mege…
möhrenin dibinde;
yuğularım qalıp,
gülmem qalıp,
rüyalarım qalıp,
uşağlığım qalıp,
üregim qalıp be, üregim qalıp!

bülmemişem
neblüm!
görmemişem…

mege…
men itirmişem;
qırççê daşimi,
arğadaşimi, qardaşimi,
lebbik için cızdığım
cızgılarimi.

bülmemişem
neblüm!
görmemişem…

mege…
yadımnan gidip
“şöbe” diye bağırmam,
toparağan oynamam,
deqqelliğe inaddaşmam,
bulağlara ağzimi dayamam.

bülmemişem
neblüm!
görmemişem…

mege…
yanım yêrvem çürüyüp,
büssürü zeher ağıp cendegime,
dilim çekilip,
qanım içime dolup,
üzüm qara olup,
başıma baba çığıp.

bülmemişem
neblüm!
görmemişem…

Edip Toprak

(orjinal fotoğraf: Ali Dağer-Erciş)

{Erciş Türkçesiyle yazılan bu şiiri,
İstanbul Türkçesine çevirecek kalemler aranıyor…
Tamamının olması şart değil!
Kelimesi kelimesine olması şart değil!
Anlam olarak örtüşmesi yeterli…
Haydi, daha bekliyor musun?}

Toplam Sandık: 240
Açılan Sandık: 240
Sandık Açılma Oranı: %100.000
Seçmen Sayısı: 62.277
Kullanılan Oy: 49.212
Geçerli Oy: 48.206
Geçerli Oy Oranı: %97.956
Oy Kullanma Oranı: %79.021

AKP
31.780 %65.925

BAĞIMSIZ
10.059 %20.867

MHP
2.650 %5.497

CHP
1.815 %3.765

BTP
480 %0.996

TKP
405 %0.840

SP
296 %0.614

HYP
284 %0.589

DP
228 %0.473

GP
152 %0.315

IP
57 %0.118

Seçim Sonuçları Ercişimiz ve Türkiyemiz için Hayırlı Olsun…

ercis.wordpress.com

Bir akşamüstü, içimde herzaman farklı bir duygu seli oluşturan Çelebibağı’ndaki Karakoyunlu-Selçuklu mezarlığına gittim. Kendini Van Denizi’ne sermiş kızıl güneşle beraber, mezar taşlarıyla öyle bir sohbete daldım ki inanın bambaşka birşey bu. Bana çok şey anlattılar. Hatta bizlere dargın olduklarını da…

Kırılmış, oraya buraya atılmış mezar taşları da gördüm. Yoo yooo, birşey diyemedim üstelik diyecek hiçbirşeyim yoktu zaten, sadece onları dinledim. Aklımda kalanları size aktarabilirim. Ya duyguları mı? Onları birebir aktarmanın bir yolu var mı bu cihanda?

Ama olsun yine de öğrenelim bu tarih abidelerini:

Erciş’in tarihi mezarlığı bugünkü şehirden uzakta, Çelebibağı denilen beldenin yakınındaki büyük bir höyüğün üzerindedir.
Bütün mezar taşları kalkerden yapılmıştır. Sandukaların, birkaç basamak üstüne konulan, yazı ve tezyinat ihtiva etmeyen sade ve basit örneklerinin yanında, filiz kıvrımları ve kufi yazılarla süslü, şahideli çok güzel örnekler de vardır.Bunlardan başka, devrilmiş bir sütuna benzeyen düz ve sade sandukalar da mevcuttur.

Erciş’deki şahideli lahidler de Ahlat’takiler gibi yalnız baş taşına sahiptirler. Fakat bunların batıya bakan yüzleri tamamen boş bırakılmış, buraya hiçbir yazı veya tezyinat işlenmemiştir. Bu durumu batıdan devamlı olarak esen rüzgarla izah etmek, ancak bir dereceye kadar mümkündür.

Şahidelerin iç tarafında çok defa üstte mukarnaslı bir alınlık bulunur. Bunun altındaki, mezar kitabesi ile çevrelenmiş saha, bir kandille sapları geometrik örgüler meydana getiren ve XIV. asrı karakterlendiren geç Rumi kıvrımları ile doldurulmuştur.Genel olarak dikdörtgen prizma biçiminde olan lahitler yüksek yapılmış, kapak taşları ve yan kenarları geometrik ağlarla veya nebati motiflerle süslemiştir.Bazıları dini yazıları ihtiva ederler. Erciş’te bu tiplerin dışında dikine konulmuş sekiz köşeli stiller ve aşınmış bir koç heykeli de bulunmaktadır.

Çelebibağı Mezarlığındaki Mezar Tipleri

1. Mimari Şekilli Mezarlar
- Kuzey Mezar Anıtı
- Güney Mezar Anıtı
- Sekizgen Planlı Mezar Anıtı
- Tuğla Örgülü Mezar

2. Sanduka Tipi Mezarlar
- Kapaklı Sanduka Tipi Mezarlar
- Prizmal Sanduka Tipi Mezarlar
- Şahideli Sanduka Tipi Mezarlar
- Üzeri Açık Şahideli Sanduka Tipi Mezarlar
- Üzeri Kapaklı Şahideli Sanduka Tipi Mezarlar

3. Koç-Koyun Şeklindeki Mezarlar

4. Sade Mezarlar

5. Kremasyon türü Mezarlar

Kaynak: Eski Erciş Çelebibağı Mezarlığı ve Mezar Taşları , 2000 , Prof. Dr. Abdüsselâm ULUÇAM, Türk Tarih Kurumu Yayınları

Erciş Kalesi’nden Çıktık Birgün…

Akdamar Kilisesi ve Mahzun Erciş Kalesi

Oğul;

İnsan vardır şafak vaktinde doğar, gün batarken ölür!
Unutma ki dünya sandığın kadar büyük değildir!
İki parlak güneşe aldanıp, sonra da karda, ayazdan kavrulup gitme!

Güçlüsün, akıllısın, söz sahibisin.
Ama, bunları nerede, nasıl kullanacağını bilemezsen, sabah rüzgarında savrulur gidersin!
Öfken ve benliğin bir olup aklını yener.

Daima sabırlı sebatlı ve iradene sahip olasın!
Azminden dönme!
Çıktığın yolu, taşıyacağın yükü iyi bil!
Her işin gereğini vaktinde yap!

Açık sözlü ol! Her sözü üstüne alma!
Gördüğünü söyleme, bildiğini bilme!
Sözünü unutma, sözü söz olsun diye söyleme!

Ananı atanı say! Bereket büyüklerle beraberdir.

Sevildiğin yere sık gidip gelme, muhabbetin kalkar itibarın kalmaz.

Üç kişiye acı; cahiller arasında alime, zenginlikten fakir düşene, hatırlı iken itibarını kaybedene.

Unutma ki, yüksekte yer tutanlar aşağıdakiler kadar emniyette değildir!

Ulularla, düşmanı hor görme!

Düşmanını çoğaltma, düşmanlığın başını da sonunu da sen belirle!

Haklı olduğunda kavgadan korkma!
Bilesin ki, atın iyisine doru, yiğidin iyisine deli derler.

Ey oğul, artık Bey’sin!
Bundan sonra öfke bize, uysallık sana.
Güceniklik bize gönül almak sana.
Suçlamak bize, katlanmak sana.
Acizlik bize hoşgörmek sana,
Anlaşmazlıklar bize, adalet sana,
Haksızlık bize, bağışlamak sana.

Osman! Geçmişini iyi bil ki, geleceğe sağlam basasın.
Nereden geldiğini unutma ki, nereye gideceğini unutmayasın…

Ey oğul, sabretmesini bil, vaktinden önce çiçek açmaz.

Şunu da unutma ve insanı yaşat ki devlet yaşasın.

Ey oğul, işin ağır, işin çetin, gücün kıla bağlı.

Allah yardımcın olsun.

toprak kokuyor tüm düşler

dağlarımda serinlik ve onur

bir de gelincik çiçekleri

bir de çocuklar

ve çatlak elleri…

top patlak imiş,

delik imiş

ayaktaki çarıklar.

ne gam?

mutluluk pahalı değil!!!

kuşların armağanı

seher vakti sevinçler…

***

yüksek tepelerden çiçek toplasam

düşüp önlüğümü yırtsam

sonra yeşil bir uykuya dalsam

rüyamda devler görsem

uyanıp anneme söylesem

gülse annem

yağmur yağsa

bakakalsam köyüme

sessizliğime…

Edip Toprak

(fotoğraf: Ali Dağer Erciş)

Van Denizi’nin Kahramanı: İnci Kefalı

Uçan Balıkların Kayganlığı…

Van’’ın Erciş İlçesi, Çavuşoğlu Samanlığında yapılan toplu mezar kazısında ortaya çıkarılan müslüman ahaliye ait kafatasları ve kemikler…

Aynı coğrafyayı paylaştığımız, aynı kaynaktan su içtiğimiz, aynı havayı teneffüs ettiğimiz Ermenileri kışkırtarak üstümüze salanların, bize tarif edilmez acılar yaşatanların bugün boş durduğunu düşünüyorsanız, yanılıyorsunuz!

Lütfen şimdi etrafınızda süregelen olaylara bu gözle bakın ve ilkel reflekslerden sakının!

Şu Ermeni Meselesi…

| View Show | Create Your Own

İmdi ey suskun gönül kıl Erciş’i temâşa,

Gam, kasâvet, derd-i gûl gelir ise de başa,

Muhabbet duyma sakın ne göze ne de kaşa,

Duy memleket sevdasın, daim onunla yaşa.

Edip Toprak

(güneş’in gölgesi)

İşte bu görüntülere yapılan yorumlar:

Mirza Budarnayev
Canavarmıdır değilmidir bilmem..
Öldürmeseler bari hayvanı.
Kimseye zararı olmamış. Öyle bir hayvan varsa da dokunmayın yaşasın bari. Kendi türümüz dışındaki herşeyi yokediyoruz..:(((

mesut çakıroğlu
sodalı bir suda yaşayabilecek hayvan sayısı azdır o da ihtimalki denildiği gibi bir manda olabilir reklamın iyisi kötüsü olmaz isviçrede leman gölü bu şekilde turizmde kullanılıyor vanlı yetkililere duyurulur

ali alyanak
cenewar
yorumlara baktım dayanamadım yazdım.yok diyorlar ama kimse araştırmamış.nereden biliyorsunuz olmadığını.bu günlerde onarılıp açılışı yapılacak olan akdamar adasındaki kilisenin duvarlarında bile bu canavarla ilgili figürler var.kaldıkı son gören bir kişi değil arkadaşlar tam 7 kişi görmüş.hadi biri yalan söyledi ya diğerleri.görenlerden biriyle konuştum adam diyorki gördüklerimden sonra gölde yüzmeye cesaret edemem.ama şunuda diyor ne canavar diyebilirim ne balık nede hayvan neye benzediğini anlayamadım.burada bi şey var ama ne. mutlaka araştırılmalı diyorum.türkiyeme ve türkiyemin güzel insanlarına savgilerimle =)

mehmet gul
Geçen ay Van’a gitmiştim. Röportajdaki tekne kaptanından tekne kiralayıp akdamar adasına geçmiştim. O kadar baktık bi türlü göremedik canavar. Bu kadar da abartmamak lazım diye düşünüyorum. Sonuçta iç deniz olarak kabul edilebilecek çok büyük bir göl. İçerisinde milyonlarca irili ufaklı canlı yaşayabilir. Zannedersem iyi reklam getirdiği için insanlar canavar hayali görüyor, ya da bilinçli olarak hayal kurup reklam yapmaya çalışıyorlar

BÜLENT KALAFAT
şaka
bu hoş bir şaka fazla irdelememek lazım bizde bu eğlenceye katılalım.

ENDER AYDIN
Amerikanın Oyunu.
Geçenlerde dayım istanbula geldi, kendisi Vanda esnaftır. Van gölü Canavarı ile ilgili kendisine sordum. Bize verdiği cevaba göre Vandaki Üniversiteden bile şahitlerler varmış, Göle denizaltı indirilmiş, amaç gölün dibinde zengin Uranyum yataklarının bulunduğudur. Nerede zenginlik Amerika orada. Bor madenlerini almak için de Etibankı kimseye kaptırmayacaklar. İhalede de başka firmayıda sokmuyorlar(zaten çoğunlukla onlar kullanıyordu.)Bence Devlet bu işe ciddiyetle yaklaşmalıdr.

HAMZA CANAVAR
yersen
bu görüntüler yıllar önce yayınlandı. maket olduğunu yapanlarda anlattı.. yeni bir haber gibi sunulması anlamsız..

Muhammed S
SELAMLAR
Lise yıllarında Van’da okurken Milli Güvenlik dersimize gelen Üst düzey bir Askeri Yetkili Van Gölü Canavarı ile ilgili çarpıcı iddaalarda bulunmuştu.Aslında iddaa da denmez pek Askerlerin bildiği fakat sivil erkanın pek bilmediği önemli bilgiler anlatmıştı biz meraklı gençlere.Hani dışardan birinden duysak belki af buyurun Kafa buluyor diyecektik fakat bize aktaran Ciddi manada Yüksek rütbeli askeri erkan olunca inanmamakta olmazdı.Verdiği bilgilerden biri şu idi:Yabancı devletlerin Van Gölündeki Çalışmaları hakkında idi.Varın gerisini siz düşünün.

bahadır koçdoğan
doğrudur ama
o büyüklükteki bi canlı yaşıyo olabilir van gölünde bu büyük bir yayın yada yılan olabilir yada ne bileyim adaptosyona uğramış başka bir balık olabilir neden olmasın araştırmak lazım ankarada 2.5 m uzunluığunda 186 kilo ağırlığında yayın yakalandı geçen hatırlayınız !

kenancan
Nerede…
Yok kardeşim canavar filan. Okyanus mu burası.Olsaydı çoktan bulunurdu….Ama iyi turist çeker kanımca:))))

Cengiz Han
Ne avlamsi..?
Kime zarar vermis ?
Niye bir avlama timi olusturulmus?
Birakin yasasin hayvan .

YAGMUR YESILBAS
Canavar iyi de elde silah gitmek niye?
Ben de Van’lıyım ve çocukluğumdan beri duyarım Vangölü Canavarı hikayelerini.16-17 yaşıma kadar da pek çok kere göle yüzmeye gittik ama hiç karşılaşmadık.Eğer gerçekten varsa kimseye zararı dokunmayan bir mahluk olduğu belli.Çünkü hiç kimsenin canavarın saldırısına uğradığını ne gördük ne de duyduk.Peki zararsızsa ve de gerçek olması ihtimali hem bilim adına hem de ülkemiz adına bir kazançsa neden arama timi ekibi ellerinde silahlarla arıyorlar.Bulunca vuracaklar mı? Eğer böyle birşey olursa,ufo görüp de içinden inen uzaylı yaratıkları taşlayanlardan ne farkımız kalır. Gerçekten canavar varsa ve biri elindeki silahıyla gördüğü yerde öldürecekse bilsinki kahraman ilan edilmeyecektir.Böyle bir canlının varlığı bir kazançtır ve canlı ele geçirilip incelenmelidir.Tabi eğer var ise

ibrahim tütüncüoğlu
BELKİ
Belki bir hayvancık vardır .Aslında o da mantıklı gelmiyor ya çünkü neticede anası babası, çoluğu çocuğu olur tüm canlılar gibi .Tek başına türeyecek böyle bir memeli türü yok ki. Olsa bile esas karadaki trafik canavarları,sahte gıda canavarları,denizleri kurutan balıkçı canavarlar, terörist canavarlar,futbol fanatik canavarlarının yanında masum bir kedi yavrusu gibi kalır. Saklanmakla akıllılık ediyor!

Peki bu habere sizin yorumunuz ne olur?

Siyasete soyunduğu haberini aldığım Müjdat Çelik Bey hakkında bazı iddiaları paylaşmak zorunda hissettim kendimi. Sonuçta eğer seçilirse mecliste bizi temsil etme şansını yakalayabilecek biri hakkında şüphelerden arınmamız gerekir. Müjdat Bey, halen Van Vakfı’nın başkanlığını yapmaktadır. Vakfın faaliyetlerinden biri de ihtiyaç sahibi öğrencilere burs vermek.

Devamını bir üniversite öğrencisinden dinleyelim:

O yıl Van Vakfı’nın üniversite öğrencilerine burs verdiğini duydum ve bir Vanlı öğrenci olarak istedikleri belgeleri hazırlayıp başvurumu yaptım. Başvuru sırasında verilecek burs paralarının Van Valiliği tarafından finanse edildiğini öğrendim. Sonuçları daha sonra öğrenebileceğim söylendi.

Ramazan ayındayken bir telefon aldım, Vakıf yetkilisi beni iftara davet etti, iftara gelmediğim taktirde bursun çıkamayacağını söyledi. Haliyle ben de gittim. İftar’dan sonra Müjdat Çelik, biz öğrencilerle sohbet etti. Bize “memleket sevgisini” ballandıra ballandıra anlattı. İsimlerimizi bir kağıda yazmamızı istedi. Burs verilecek öğrenciler arasında en önde olduğumuz vurgulandı. Ordan ayrılırken bir burs alabilecek olmanın sevincini yaşadım işin doğrusu.

Daha sonra birkaç ay geçmesine rağmen bir cevap alamadım. Telefonla aradığım vakıf yetkilisi bana daha değerlendirme aşamasının bitmediğinden falan bahsediyordu. Ben böyle aylarca beklerken bazı Vanlı öğrencilerin hesaplarına Van Vakfı tarafından burs yattığını duydum. Konuştuğum öğrenciler bunu doğruladı. Burs çıkan bir öğrencinin dayısının Müjdat Çelik’in arkadaşı olduğunu öğrendim.

Bu olaya çok kızıp Van Vakfı’nı aradım:

-Ben iftara gelen öğrencilerdenim, istediğiniz ne belge varsa size ilettim. Bana bursun verileceğini ama daha değerlendirmelerin sürdüğünü söylediniz. Ama …………………………………

Aynı vakıf yetkilisi biraz da lafı ağzında geveleyerek şöyle dedi:

- Valla, işin doğrusu bu iş çok karıştı. HERKES KENDİ ADAMINA VERİLMESİNİ İSTİYOR…..

Bu sözden sonra telefonu kapattım. Yani madem vermeyeceklerdi ne diye beni o kadar uğraştırdılar? Sırf öğrenci olduğum için mi beni kandırırken bu kadar rahat oldular? Açıkçası bu olay beni memleketimden soğuttu.

Şimdi de bir internet sitesinin ziyaretçi defteri bölümüne “ercişli” rumuzuyla yazı yazan bir öğrenciye kulak verelim;

Birileri aşağıda okudum müjdat çeliğin garıban babası olduğunu savunmuş. ben boğaziçi üniversitesi moleküler biyoloji ve genetik bolumunde okumaktayım. sayın müjdat beyle konuştum bana burs vermedı. daha sonra ben bı kolejin onunde kıtap satıyordum para kazanmak için. müjdat beyı orada gordum oğlunu o okula yazdırmış ve oğluna kıtap alıyordu. benı gordu ben de dedım kı sayın müjdat bey bursa layık gormedığınız kişi burada kıtap satarak para kazanıyor ve okumaya çalışıyor. mujdat bey kızardı ve hıçbır şey demeden uzaklaştı. kımlerın burs aldığını çok ii bılıyoruz. vanın zengın ailelerının çocukları burs alıyor.
bıraz gerçekçi olalım ve gerçekleri yansıtalım.
burs için başarı ıstıyorsa boğaziçinde okuyorum. maddı yetersızlık ıstıyorsa babam yok. 6 kardeş babamızın emeklı maaşıyla geçinmiyoruz
soruyorum burs vermesı ıçın krıterler nedır acaba……

Evet, iddialar bu şekilde… Daha başka iddialar da var ama onları buraya taşımak istemedim. Müjdat Bey hakkında bilgi sahibi olanlar, bu yazıya yorum ekleyerek bilgilerini bizimle paylaşırlarsa çok memnun olurum.

Seçmenler tarafından adayların sorgulanması gerektiğine inandığım için böyle bir yazıyı kaleme aldım. Yoksa herhangi bir kişi veya partiye tümden karşı olmam gibi bir durum söz konusu değil.

Bize Erciş halkını bilen, anlayan ve seven, Erciş’in sorunlarını kendine dert edinmiş, ahbap ve dostlarına bazı şeyleri peşkeş çekmeyi aklına dahi getirmeyen, cüzdanını doldurma kaygısını değil memlekete hizmet kaygısını taşıyan, özü sözü bir, Ercişli olarak karşına çıktığımızda rahatça iletişim kurabileceğimiz, aydın, güvenilir ve yüreği Erciş aşkıyla dolu bir milletvekili lâzım.

Lâzım da… Nerdeeeeee öyle birisi?

Kim kaybetmiş biz bulalım, öyle mi?

Yorumlarınızı, fikirlerinizi, önerilerinizi bekliyorum….

Haydi! Sesini Duyur!

Van Gölü Canavarı’yla ilgili Yüzüncü Yıl Üniversitesi Ziraat Fakültesi Su Ürünleri Bölümü Öğretim Üyesi Prof. Dr. Mustafa Sarı, ilginç bir tespitte bulundu.

Prof. Dr. Sarı, Van Gölü sularının, büyük bir canlının yaşamasına olanak sağlayamayacağını belirtirken, bunun karasal kökenli bir canlı olabileceğini söyledi.

Van Gölü’nde 16 yıldır inci kefali ve göl özellikleri ile ilgili araştırmalar yapan Prof. Dr. Sarı, Van Gölü’nü uydu aracılığı ile de takip ediyor.

Göl içindeki balık hareketlerini izleyebilen Prof. Dr. Sarı, “Görüldüğü iddia edilen büyüklükteki bir canlının yaşaması durumunda, görüldüğü bölgede bazı fiziksel değişikliklerinde olması gerekir.

Ama böyle bir tespitimiz olmadı. Ayrıca bu canlının beslenme zinciri içindeki yerini, neyle beslenip, nerede yaşadığı sorularına cevap bulamıyoruz.

Bundan dolayı da eğer böyle bir canlı varsa Van Gölü içerisinde sürekli yaşayan bir canlı değil, karasal kökenli bir varlıktır. Göle girip, çıkıyor” dedi.

İşte Prof. Dr. Mustafa Sarı’nın açıklamaları:

Emperyalist güçlerin, coğrafyamızda çıkarmaya çalıştığı fitnelere karşı bir cevap…

Börteçine yönümüzde
Düşman durmaz önümüzde
Şan şeref var ünümüzde
Mendeli’den Telafer’e
Selam olsun Türkmenler’e

Bir elimde bayrağım var
Diğerinde orağım var
Bir de kutsal toprağım var
Mendeli’den Telafer’e
Selam olsun Türkmenler’e

Gel beraber çalışalım
Millet için tartışalım
Bu toprağa sarışalm
Mendeli’den Telafer’e
Selam olsun Türkmenler’e

Yer, gök, dağ, taş olsun şahat*
Ölümde biz bulduk hayat
Yurdum için haktır cihad
Mendeli’den Telafer’e
Selam olsun Türkmenler’e

Planlara vurduk düğün
Türkmen aldı hakkın bugün
Asın fener olsun düğün
Mendeli’den Telafer’e
Selam olsun Türkmenler’e

————
*Erciş ve Türkmen Türkçesinde;
şahat: şahit

bir yüzen hayâl gibi Süphan
ürpertir çocuk yüreğimi
durmadan…

masmaviliği sarmalamış eteklerine
çağırır korkusuz düşlerimi
heybetine sığınmış hekatlar
dalda olur umutlarıma

bir yüzen hayâl gibi Süphan
ürpertir çocuk yüreğimi
durmadan…

kurtlar eritemez karlarını
sancılı soluklarıyla
ne de güneş
o’na ilişir..

bir yüzen hayâl gibi Süphan
ürpertir çocuk yüreğimi
durmadan…

bir kâse şerbet taşır
zirvesi…
bi içine bırakırsam bedenimi
arınırım belâlardan, kahırlardan…

bir yüzen hayâl gibi Süphan
ürpertir çocuk yüreğimi
durmadan…

kaf dağı’nın arkası
masallar ülkesi…
Süphan, masalları kıskandıran
sevdalarımın resmi

bir yüzen hayâl gibi Süphan
ürpertir çocuk yüreğimi
durmadan…




Edip Toprak

(fotoğraf: Ali Dağer Erciş)

Malumunuz seçim süreci başlamış bulunmakta. Güzel Ercişim de havaların ısınması bir yana seçim atmosferinin sıcaklığına yavaş yavaş giriyor. Ben de modaya uyup -gerçi huyum değildir- bu konu hakkında birkaç kelam edeyim, dedim.

Aşağıda söylenenlerin ciddiye alınmasını istediğimden emin değilim. Gerçi ömrümüz bu lafları ciddiye almakla geçti de neyse…

***

Kürsüye çıkılır, elde sıkıca tutulmuş bir mikrofon vardır, karşıda şakşakçılar, merak edip de gelenler, muhalifler vs. Nutuk atma eylemine başlanılır;

- Sevgiliiiii Ercişli hemşerileriiiiim! Bugün burada toplanmamızın nedenini herkes biliyor. Ben de biliyoruuuummm!

x: (şak şak şak şak…)

- Erciş’in tüm sorunlarının bilen, halka saygılı, sevgi, hoşgörü, demokrasi, kardeşlik, barış, koçköprü barajı, emrah ile selvi, asfalt yollar….

x: ?????

- Kem küm… İşte böyle bir aday olarak sevgili, kıymetli, aziz, değerli, canımdan çok sevdiğim Ercişli hemşerilerimin karşısındayım.

x: Yürü bee… Kim tutar seni!!!

- Bana vereceğiniz oylar size yol, su, elektrik, bi gumruk bi de teppik olarak geri dönecektir.

- Unutmayın, ben başkalarına benzemem! Beni başkalarına benzetenlere sesleniyorum: Arkadaşlar siz yanlıştasınız!!!! Yanlış yapıyorsunuuuuz!!! Kıymetli Erciş halkı bunları biliyor. Erciş halkı hizmet bekliyor. Hizmeeeeeeeeeet!

x: Hurrraaaaa (!) vay vay vay….

- Erciş ve çevresinde kanalizasyon sorunu olduğunu biliyorum. Ben seçildiğim taktirde kanalizasyonu ağzınıza kadar getireceeeem!

x: Helal helal!! şak şak şak…

- Bitti mi bitmeeeeeeeeeeediiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii…..

x: Heç biter mi?

- Değerli Ercişli hemşerilerim, seçildikten sonra elimdeki kadroları işsizlerimize dağıtacam. Bütün Ercişli işsizler iş sahibi olacak. Hem de kadrolu iş, kadroluuuuuuuuu!

x: Aslansın, kaplansın sen yaparsın!

- Asıl bombayı şimdi patlatıyorum, çok çook çoook sevdiğim Ercişli hemşerilerim. Yıllardır söz verilip yapılmayan şeyi yapacam. Ne yapacam biliyor musunuuuuuuuuuuuzzzzz?

x: Ne yapacağsan tez söyle!

- Erciş’i il yapacam, il il!!!

x: Erciş seninle gurur du-yu-yor! Erciş seninle gurur du-yu-yor! Erciş seninle…

Evcil hayvanların herbirisinin ayrı bir özelliği vardır. Çağlar boyunca, insanların dikkatini üzerine toplamış kedilerden bugün, ipeksi beyaz kürkü, değişik gözleri, mükemmel avcılığı ve suda oynamayı sevmesiyle en fazla ilgi görenlerden biri de Van kedisi’dir.

Kedi etcil bir hayvandır. Genelleştirme yapılırsa hayvansal proteinlerle beslenir. Keskin duyu organlarının varlığı, karanlıkta bile çok iyi görülebilen gözleri, sivri pençeleri, keskin dişleri, kıvrak vücudu, ayak parmaklarının üzerinde sessizce yürümesi onu iyi bir avcı yapmıştır. Göz ve burun etrafında hassas kılların bulunuşu da avcı özelliğini kuvvetlendirmektedir.

Kürk kılları ilkbahar ve sonbaharda dökülen kedilerin, yüz kasları herhangi bir olay karşısında hayvanın yüz ifadesini belirtecek bir şekil alır. Kas ve iskelet sistemini mükemmel bir şekilde koordineli kontrol edebileceklerinden, hangi pozisyonda yukardan aşağıya bırakılsın daima ayakları üzerine yere düşer.

Büyük beyin (Cerebrum)in alanının genişliği, kedilerin zekasının bir göstergesidir. Ayrıca beyinciğin (Cerebellum) gelişmiş olması da kedilerin aktivitesindeki koordinasyon mükemmelliğini sağlar.

Son yıllarda gerek dünya da gerekse Türkiye’de büyük ilgi gören evcil kedilerden biri de Van kedisidir. Ancak sevimli, cana yakın olan Van kedisine bugüne kadar yeterli ilgi gösterilmediğinden nesli tükenmekle karşı karşıyadır. Eskiden Van yöresinde sıkça rastlanan ve hemen her evde bulunan Van kedisinin sayısı giderek azalmakta ve hızla melezleşmektedir.

Van yöresinde, Van halkı tarafından kediye “Pişik” denir. Van kedisi, yöre halkı tarafından yalnız bir süs kedisi veya fare ve böcekleri avlaması yanında, bir dost ve ailenin bir bireyi olarak kabul edilir.

Van kedisinin eskiden yaz aylarını dağlarda, kış aylarını ise evde geçirdikleri söylenir. Bugün ise yaz aylarını Erek Dağı’nın sırtlarında avcılıkla geçiren ve kış aylarında evine dönen Van kedisine çok az rastlanır.

Yöre halkı tarafından yere sürünecek kadar uzun-beyaz ipeksi kürklü, uzun vücut yapılı, kaplan yürüyüşlü, tilki kuyruğuna benzeyen uzun ve kabarık kuyruklu, değişik göz renkli (Diskromatopsi), zeki, çevik bir kedi olarak tarif edilen Van kedisinin temizliği, cana yakınlığı, oyunu çok sevmesi sahibine bağlı oluşu, onu nadide hale getiren başlıca özellikleridir. Ancak 1950’li yıllardan sonra Avrupalılar tarafından dünyaya tanıtılmaya çalışılmış ve bu eşsiz güzellikteki özellikleri tam olarak tanıtılmamıştır.

Van kedisini çekici kılan özelliklerden biride, onun gözlerinin rengidir. Göz renklerine göre Van kedileri üç gruba ayrılabilir.

a-Her iki gözü mavi,

b-Her iki gözü kehribar (Sarı renk ve tonları)

c-Tek-göz (Diskromatopsi bir gözü mavi diğer gözü kehribar renkte olanlar) diye gruplandırılır.

Van kedisindeki mavi göz rengi, daima turkuaz mavisi özelliği göstermesine rağmen, kehribar gözdeki renk tonu oldukça farklılık gösterir. Bu tonları, kehribar, açık kehribar, sarı ve çağla yeşilidir. Çok ender olarak da kehribar göz rengi yerine kahverengi olabilmektedir. Mavi gözlü kedilerde, mavi gözlü kısa, kadife kürklü ve mavi gözlü-uzun ipek kürklü kediler diye ayrılır. Van kedilerinde, yeni doğan yavruların gözleri grimsi renktedir. Yavru kedinin doğumundan 25 gün sonra göz renkleri farklılaşmaya başlar ve 40 gün sonra da göz renkleri netleşir.

Genelde Van kedisi yavrularının iki kulağı arasında bir veya iki adet siyah nokta vardır. İki siyah nokta taşıyan yavruların çoğu tek-göz olur. Ve bu siyah noktalar adeta Tek-göz kedilerin mührü olarak tanımlanır. Ancak baştaki bu siyah noktalar doğumdan sonra bir iki ay içinde kaybolur. Ve bazen sayıları 8-30 arasında değişen miktarda siyah kıllar olarak kalır.

Van kedisi gibi değişik göz rengine sahip köpeklerin, evcil güvercinlerin ve insanların da bulunduğu ve bu özelliğin genetik bir defekt olduğu bilinmektedir.

Van kedilerinin erkeklerinin vücut ağılığı yaklaşık 3600 gram dişilerinin ise 2900 gram kadardır.

Van kedisi her yıl Şubat-Mart-Haziran aylarından birinde kızgınlık (Östrus) periyoduna girer. Bu periyod 10 gün kadar sürer. Kızgınlık döneminde gebe kalırsa genellikle o yıl içinde bir daha kızgınlık göstermez. Gebelik süresi 62 gün kadardır. Gebeliğin birinci ayından sonra karnı şişmeye başlar ve bu dönemden itibaren karnını kimseye dokundurtmaz. Van kedisi de diğer kedilerde olduğu gibi gözlerden uzakta doğurmayı sevdiğinden, birinci ayın sonundan itibaren ıssız ve karanlık yerler aramaya başlar. Doğumdan hemen sonra göbek bağı (Plasenta) anne kedi tarafından ısırılarak koparılır. Anne kedi, yavrularını 50-60 gün süreyle emzirir. Fakat bu süre kısalabileceği gibi uzayabilirde.

Van kedisi bir batında dört adet yavru doğurur. Yavruların gözleri doğumdan sonra 10.günde açılır. Anne kedi yeni doğan yavrularını yalayarak temizler ve hemen emzirmeye başlar. Doğum yaptığı yeri emniyetli bulmaz ise en kısa zamanda daha emniyetli ber yer bulup , yavrularını buraya taşır. Anne yavrularını çok az yalnız bırakır ve sadece ihtiyaçlarını karşılamak için yavrularından uzaklaşır.

Henüz gözleri açılmayan yavrular annelerinin kokusundan başka bir kokuya tepki göstererek korunmaya çalışırlar.

Yavrularının hareketlerini, başlangıçta yürümekle sürünmek arasında bir durum gösterir.

Yavru kardeşler arasında çoğu kez süt kavgası olur. Kardeşler arasında oyun oynama yaygındır. Oyun, yavruların gelişiminde önemli bir etkendir. Oyun anne tarafından kontrol altında tutulur ve anne, yavrularına yaşamaları için nasıl davranmaları gerektiğini öğretir. Eğer yavru tek kalırsa annesi ile annesi de yoksa başka tür hayvanlarla bile oynamak ister.

Kediler yerleşme alanlarına kuvvetli bir hakim olma duygusuna sahiptir. Yabancı bir kedinin kendi yaşadığı alana gelmesini istemezler. Yaşadıkları ev ve buna bağlı olarak yaşama alanları değiştirildiğinde, yeni yerini beğenmezse eski evine dönme çabası gösterirler. Van kedileri yeni yaşama alanlarına 20-30 gün içinde adapte olabilirler. Bu süre içinde çevreyi incelemekle beraber sahiplerine karşı ilgisizdirler.

Kediler temizlik duygusuna diğer hayvanlara göre daha fazla sahiptirler. Gerek yaşama alanlarını temiz tutmada gerekse kendilerini temizlemede büyük bir titizlik gösterirler. Tuvaletten sonra, tuvalet artıklarını gömme içgüdüsüne sahiptirler. Tuvalet ve yemekten sonra ellerinin yardımıyla ağız ve yüzlerini temizlerler.Van kedisinin avcılık özellikleri üstündür. Ev içinde ve dışında fare, kertenkele, kuş, sinek ve küçük böcekleri avlayıp yerler. Ev dışında iç içe yaşadıkları kümes hayvanlarına saldırmazlar.

Van kedisi insanlarla birlikte aile ortamı içinde yaşamayı sever. Eğer insanlarla ilişkisi yok ise ya da çok az ise vahşileşmeye başlar.

Van kedisi sevilmekten çok hoşlanır ve kendisine gösterilen sevgiye bağlılık ve sevgiyle karşılık verir. Sevgi istekleri özellikle gebelik döneminde daha fazladır. Sahiplerine çok yakın davranır ve severler. Yabancıları gördükleri zaman tepki göstererek, kaçarlar. Kendisini sevenlerin kucağına çıkıp, okşayan elleri önce hafifçe ısırır sonra yalıyarak sevgi gösterisinde bulunur ve mırıldanır. Sahibinin, diğer kedi ve küçük çocukları sevmesini kıskanır.

Van kedilerinde sağırlığın yaygın olduğu kanaati var ise de tekgöz (Diskromatopsi) ve mavi gözlü kedilerde ancak %2-3 civarında sağırlık vardır.

Van kedisi kendi isteğiyle suda yüzmeyi ve suyla oynamayı seven tek kedi türü olarak bilinmektedir.

Van kedisi, yemeğin, sütün sıcak olup olmadığını ön ayağı ile kontrol eder ve yemek uygun sıcaklıkta ise yemeğini yer. Van kedisinin, kavun, karpuz ve bazı meyveleri de yediği gözlemlenmiştir.

Van kedisinin kürkü kalın olmasına rağmen soğuktan etkilenir ve titrer.

Van kedileri kendi aralarında ve insanlarla haberleşmek için bir takım sesler çıkarırlar. Çıkarılan bu sesler onların hissi durumları ile ilgilidir. Kedilerin miyavlamaları isteklerine göre çeşitlilik gösterir. Bu miyavlamanın bir kısmı insanlarla olan ilişkileri, bir kısmı yavrularıyla veya erişkinlerde seksüel aktivite ilgili haberleşme şeklidir. İhtiyaçlarına göre çıkardıkları seslerin yüksekliği ve frekansları değişir. Van kedisi sabahleyin sahibiyle karşılaşmasında yüksek sesle miyavlayarak sevincini gösterir. Acıktığında mutfak kapısına doğru giderek, acıktığını belirtecek şekilde miyavlar.

Yiyeceği verildiğinde yemeden önce sahibine sürünerek minnetini belirtir. Tuvalet ihtiyacını duyduğunda da, kapının önüne giderek miyavlayarak sahibinden kapısını açmasını ister, eğer kapının açılması gerekiyorsa kapı koluna uzanıp çekerek kapıyı açtığı da görülmüştür.

Yapılan incelemeler sırasında Van kedisinin eğitime çok iyi cevap verdiği gözlendi. Kendisine öğretilenleri çok çabuk kavrar. Tuvalet ihtiyacı için bir yere konulan toprağın yerini hemen kavrayıp bunun dışında başka bir yeri kullanmadıkları tesbit edilmiştir.

Van kedisi yavruları 2-3 aylık iken isimlerini öğrenmektedir. Fakat bu öğrenmenin ismi öğrenmeden çok tanıdığı bir ses tonuna bağlı algılama olduğu düşünülmektedir.

Sevimli, cana yakın, zeki, çevik, sadık, güzel ve ilgi çekici görünümlü Van kedisinin neslinin azalmaması ve melezleşmesinin önlenmesi için tüm çabaların gösterilmesi gerekmektedir.

Bunların pekçok türü vardır memleketimizde. Bazılarını bir cuma namazı vakti koca göbeğini çekerek cemaati eze eze Büyük Camii‘de en ön safa geçerken görebilirsiniz. İğrenç yüzlerinden riya akar. Bazıları ortalıkta fazla gözükmez ama ne zaman yardıma muhtaç, çaresiz birini tesbit ederse ortaya çıkar ve o bilindik “hayırsever(!)” kişiliğini pazarlamaya çalışır.

Gün geçmiyor ki yıkılan bir ev haberi yüreğimi yakmasın. Tefecilerin iliğine kadar sömürdüğü bu zavallılar evlerini, arazilerini satıp çareyi bir büyük şehre göç etmede buluyorlar. Göç başlıbaşına bir yıkım… Gittikleri yerlerde ise başka türlü sorunlar işte herşeyini tefecilere kaptırmış bu garibanları bekliyor.

Peki kim bu bu tefeciler?

Bunlar, hırsları ile çakallara benzerler. Tuzak kurmada pek mahirdirler. Avlarına tatlı dilleri ile yaklaşırlar. Avlarını poh pohlayarak olayın vehametini algılamasını engellerler. Arkalarında zorba aşiret güçleri vardır. Namus, haysiyet, şeref, onur, ahlak kavramları bunların sözlüklerinde yoktur. Borcunu ödeyemeyecek durumda olan birine “Karın, kızın da mı yok?” diyecek kadar adidirler.

Bunların tuzağına düşmüş biri girdiği girdaptan bir türlü çıkamaz. “Bu ayı da atlatayım, kimse duymadan borcumu kapatacağım” umuduyla sürüklenir. Aylar, yıllar geçer ve borç gittikçe katmerlenir.

Tefeci, aslında bunu istemektedir. Ağına düşürdüğü kurbanının herşeyini alabileceği kadar faiz yükünün artmasını sinsice bekler. Fazla sıkıştırmaz bile. Hatta borcunu hafif göstermeye bile çalışır.

Fakat borç tefecinin belirlediği sınırı geçmeye başlayınca, sıkıştırmalar daha sonra dozu gittikçe artan tehtidler başlar. Sağa sola “Şu herifin bana şu kadar borcu var!” lafını etmekten geri durmaz.

Tefeci avını rastgele seçmemiştir. Borçlandırdığı adamın ya babasının, ya amcasının, ya da dayısının hali vakti yerindedir. Kara sinekler gibi sömüreceği birşey olmasa etrafta uçuşmaz anlayacağınız.

Haber akrabalara ulaşır. Önce kimse inanmak istemez. Ama acı gerçekler hızlıca öğrenilir. Borçlu da artık akrabalarına durumu itiraf eder. Tuhaf bir rahatlama duygusu yaşar anlık da olsa. Ne de olsa yıllardır içini kemiren kurdu artık kusmuştur. Ama artık sokağa çıkamaz olmuş, tanıdıklarının “Geçmiş olsun abi, duyduklarım doğru mu?” sözü ona artık fazla gelmeye başlamıştır.

Önce bu adi tefecinin elinde resmi bir belge olmadığı düşünülür. Oysa elinde imzalanmış boş senetler vardır. Hem senet olmasa da birşey farketmez. Tefeci, akla hayale gelmedik tehtidlerin, her türlü sindirme ve yıldırma tekniklerinin senetten daha iyi iş yapacağını çok iyi bilir. “Şu güne kadar ödemezse, karışmam!” “Çoluk çocuğu okula gitmiyor mu onun?” “İhtiyar babasına yazık olur yoksa!”

Herkeste bir tedirginlik, huzursuzluk… Bela işte buna denir. Ne yapacaksın?

-Ulan eşşek oğlu eşşek! Paraya sıkıntın vardıysa bize niye söylemedin?

-Ne bileyim böyle olacağını!!!!

-Yav, onu boşver! Diyelim ki böyle bir haltı yedin, ne diye bu kadar beklettin? Zamanında deseydin….

Bu iletişim çeşidi aslında bir kısır döngüdür ve bir süre döngüsüne devam eder.

Aramızdaki sosyal yardımlaşma becerisi mi tükendi? İletişim gücümüz mü zayıfladı? “Bu zamanda kardeş kardeşe yardım etmez” saplantısına mı kapıldık? Ne oldu? Anlayamıyorum…

Ne oldu da yakınlarımız bu şeref yoksunu, zalim tefeci bozguncularına muhtaç oldu?

Ha… Unutmadan bu arada bir şekilde emniyet güçlerinin de olan bitenden haberi olmuştur. Ellerinden geleni yapıyor veya yapabiliyor olmalarını ne kadar çok isterdim…

Peki bu tefecileri nasıl tanıyabiliriz? diye biri sorar.

Merak etme, Erciş caddelerinde yürürken bunları mel’un yüzlerinden tanır ve ne mal olduklarını anlarsın artık. Bunların yalakalarını bile yolda görürsen, yolunu değiştir. Emin ol ki en hayırlısı budur.